ترجمهء اجماليّه : فرمود حضرت امام عليه السّلام : تشهّد ثناء و مدح كردن است بر حقّ تعالى ؛ پس باش بنده از براى او در باطن در حالت خضوع از براى حقّ تعالى در فعل و عمل چنان‌كه تو بنده‌اى از براى او بقول و دعوى . و وصل كن صدق لسان خود را بصفاء صدق باطنت ؛ پس به درستى كه او خلق كرده است ترا بنده و امر كرده است ترا آنكه عبادت كنى او را بقلب و زبان و اعضاى خود ، و آنكه تحقيق كنى عبوديّت خود را از براى حقّ تعالى به ربوبيّت او از براى تو ، و بدانى آنكه پيشانيهاى خلق بدست حقّ است ، پس نيست از براى خلق نفسى و نه چشم برهم زدنى مگر بقدرت و خواستن حقّ تعالى ، و خلق عاجزاند از آوردن كمتر چيزى در مملكت حقّ تعالى مگر باذن او ؛ فرمود حقّ عزّ و جلّ : پروردگار تو خلق مىكند آنچه را مىخواهد و برمىگزيند ، و نيست از براى ايشان اختيارى از امر ايشان ، منزّه است حقّ تعالى از آنچه شريك قرار مىدهند از براى او . پس باش از براى حقّ تعالى عبد ذاكرى بقول و دعوى ، و وصل كن صدق لسانت را بصفاء سرّ و باطن خود . پس به درستى كه حقّ تعالى خلق كرده ترا پس عزيز و جليل است حقّ تعالى از آنكه بوده باشد اراده و مشيّتى از براى عبد مگر بسابق مشيّت و ارادت حقّ تعالى . پس استعمال كن عبوديّت را در رضا به حكمت و به عبادت او در بجا آوردن امرهاى حقّ تعالى . و بتحقيق امر كرده ترا به صلوات بر پيغمبر ( ص ) خود ، پس وصل كن صلوات بر حضرت رسول ( ص ) را به نماز حقّ تعالى [ و طاعت حضرت رسول ( ص ) را به طاعت حقّ تعالى و شهادت بر رسالت حضرت رسول ( ص ) را به شهادت بر وحدانيّت حقّ تعالى ، و نظر كن به آنكه فوت نگردد از تو بركات معرفت حرمت حضرت رسول ( ص ) پس محروم مانى از فايدهء صلوات بر او ] . و امر فرمود حقّ تعالى حضرت رسول را به استغفار از براى تو و شفاعت كردن در حقّ تو در صورتى كه اتيان كنى بواجب امرها و